Kontynuując cykl historii piekarskich towarzystw śpiewaczych , nadszedł czas na przedstawienie kolejnego chóru, jakim była "Cecylia" z Brzezin Śląskich.

Chór powstał zimą, 30 stycznia 1910 roku, jako nazwę przyjęto damskie imię Cecylia, czyli patronkę muzyki kościelnej. Był to chór mieszany, nieznana jest jednak liczba członków w okresie jej powstania. "Cecylia" była bardzo silnie związana z brzezińską parafią, lecz pomimo tej więzi, była chórem świeckim. Zaraz po jego założeniu wybrano prezesa, którym został Robert Tomala, dyrygentem Leon Poniecki, zaś skarbnikiem wybrano Franciszka Podzimskiego. Bardzo szybko chór znalazł lokum dla swoich prób, które znajdowało się w pokoju mieszkania Leopolda Prochackiego. Niestety nie było jej dane wieść spokojną działalność, gdyż już po roku istnienia musiała ją przerwać. Było to spowodowane kwestią polityczną chóru; konflikt dotyczył jego upolitycznienia oraz brakiem stałego dyrygenta. Po miesiącach milczenia, "Cecylia" powróciła do swojej działalności.

Wznowione prace "Cecylii" zaowocowały udziałem w pierwszym zjeździe okręgu piekarskiego, 17 września 1913 roku w Józefce. Chór wystąpił w pierwszej części zjazdu, śpiewając pieśń " Jest kraina" pod dyrygenturą Nowakowskiego.

Wspomniałam, że chór był bardzo silnie związany z parafią brzezińską. Właśnie stąd jej żywy udział głównie w wydarzeniach powiązanych z kościołem. Występował podczas takich dni, jak Niedziela Palmowa, Wielki Piątek, kiedy to śpiewała przy Bożym Grobie, uczestniczyła w procesjach Bożego Ciała. Te wydarzenia wpisały się na stałe w działalność chóru. Mało tego, bardzo często "Cecylia" śpiewała na ślubach i pogrzebach. Jeśli chodzi o działalność świecką, oczywiście organizowała zabawy taneczne, wieczory pieśni i przedstawienia teatralne. Dzięki temu, chór pozyskiwał fundusze na swoje utrzymanie, w tym także na wycieczki.

Wybuch pierwszej wojny światowej w 1914 roku, spowodował kolejne zawieszenie działalności "Cecylii". Jednak tuż po jej zakończeniu nastąpił wspaniały rozkwit chóru. Najważniejszym zadaniem był wybór nowego zarządu, który miał kierować "Cecylią". Pierwsze powojenne zebranie wyłoniło ,30 listopada 1919 roku nowy zarząd, do którego weszli : Wincenty Toma-jako prezes, Aleksander Włoczek na stanowisko sekretarza, Ryszard Pradela -skarbnik oraz Jan Gross, który został dyrygentem chóru. Wiadomo też, że w tym czasie "Cecylia" liczyła 49 członków.

Dopiero 26 września 1920 roku uczestniczyła na zjeździe okręgu bytomskiego w Rozbarku, gdzie zajęła drugie miejsce. Uzyskała tam 64 ( lub 66) punktów. W tym samym roku wystawiła sztukę pt. "Polska już wolna", nawiązując tym samym do ówczesnej sytuacji politycznej; do czasu powstań śląskich. Wysoce prawdopodobne jest, że jej członkowie także brali udział w powstaniach oraz prowadzili ożywioną działalność na rzecz przyłączenia Śląska do Polski.

14 listopada 1920 roku częściowo został zmieniony zarząd "Cecylii". Wyłoniono zastępcę prezesa, którym został Ernest Bendkowski, zastępcą sekretarza wybrano Józefa Kupnego, stanowisko skarbnika i jego zastępcy objęli odpowiednio Ignacy Rudy i Franciszek Tomala; wybrano także ławników - Piotr Pańta i Franciszek Podzimski. Kolejną zmianę przeprowadzono 27 listopada 1921 roku; sekretarzem został Aleksy Włozek, bibliotekarzem Ernest Bendkowski, ławnikami Piotr Pańta i Anna Brelodówna oraz rewizorami kasy Jerzy Król i Jan Hofmann. Pozostały skład nie uległ zmianie. Również niewielkiej zmianie uległ stan liczebny "Cecylii", gdyż liczyła ona wtedy 56 członków.

Tak odnowiona "Cecylia" brała czynny udział w plebiscycie, po czym z nowymi nadziejami weszła w szczególny etap swojej działalności po 1922 roku ,o czym już w następnej części historii chóru "Cecylia".

Agnieszka Mika